RES~PE©T vzw

Verschillende aandeelhouders hebben zich georganiseerd en hebben beslist tot de oprichting van een vereniging.
Dit ter herstel van hun rechten als aandeelhouder, en om de enorme geleden schade te gaan recupereren.
De oprichting van deze Vzw is in finale uitwerking, als particuliere minderheidsaandeelhouder zal ik zelf zonder enige twijfel toetreden.

Zoals uitgebreid op deze webpagina werd toegelicht heeft de meerderheidsaandeelhouder van de beursgenoteerde naamloze vennootschap Nationale Bank van België, op verschillende momenten en op verschillende manieren, misbruik gemaakt van haar totale machtspositie om het eigen vermogen van de vennootschap over te hevelen naar haar eigen Staatskas.
NIET de Staatskas van de aandeelhouder, neen, WEL de Staatskas van de Soevereine Staat. Maar aan dat onwaarschijnlijke staaltje van de eigen fantasie (?) hebben de particuliere minderheidsaandeelhouders werkelijk geen enkele boodschap.

Misbruik van haar wetgevende macht, misbruik van de absolute macht om als enige aandeelhouder bestuurders te kunnen benoemen (12 van de 17 Regenten worden door de Staat aangeduid, er is geen enkele onafhankelijke bestuurder en de 50 % particuliere aandeelhouders hebben geen enkele vertegenwoordiger), de macht uitspelen om elke externe controle uit te schakelen, de macht om de media het zwijgen op te leggen.
Veel meer is er echt niet nodig om de vrije hand te hebben, en die vrije hand op steeds meer miljarden euro’s te leggen.

De vennootschap blijft achter met de steeds belangrijker wordende risico’s, haar particuliere aandeelhouders betalen de loodzware rekening van de bestuurders die uitsluitend “het algemeen belang willen dienen”. Er zijn recent andere voorbeelden van Belgische beursgenoteerde bedrijven (om Nyrstar niet te vernoemen) waarbij meerderheidsaandeelhouders zich in een vergelijkbare positie hebben gemaneuvreerd, bestuurders kon benoemen en deze riante verloningen toekende om uitsluitend haar eigen belangen te dienen, en waarbij toezichthouders ovoldoende alert waren (of gewoonweg nooit hun logische verantwoordelijkheid hebben genomen). Ook daar is het resultaat rampzalig voor de kleine belegger.

De kleine beleggers van de Nationale Bank van België nv zijn ook kleine beleggers, beleggers die de diverse nationale en internationale Wetgevers hebben willen beschermen. De opeenvolgende Ministers van Financiën, onze vertegenwoordigers van het volk, de toezichthouders, niemand lijkt echter passende aandacht te willen geven aan deze problematiek. Ondanks de hoogdringendheid, de oplopende schade voor elke betrokken partij.

Het is hoog tijd om zich te gaan organiseren: om (veel) erger te voorkomen, en om de enorme schade te gaan recupereren!
In andere gevallen zijn beleggers (in Arcopar, Nyrstar, L&HSP, …) zich gaan organiseren op het moment dat het zogenaamde “kalf reeds verdronken was”.

De particuliere aandeelhouders van de NBB mogen niet dezelfde fout gaan maken. In hun eigen belang, maar ook in het algemeen belang. Als kleine aandeelhouders zijn wij immers ook allemaal Belgische burgers die voor een bepaald deel die enorme factuur aan schadeclaims zullen moeten gaan betalen..


Het is werkelijk onwaarschijnlijk wat het bestuur van de Nationale Bank van België allemaal probeert te forceren. Wat men uiteindelijk in elk ander land heeft gerealiseerd door de aanwending van belastinggelden, wil men in België gedaan krijgen door de monetaire geschiedenis van ons land te herschrijven.

Wanneer men alle respect toont voor de grondwettelijke eigendomsrechten zoals elke burger van ons land die geniet, is er werkelijk maar één manier om de uiteindelijke eigendomsrechten over het eigen vermogen van de centrale bank te verwerven. En dat is niet de manier welke de Belgische Staat, met volle medewerking van de bestuurders die zij zelf benoemt, heeft gekozen.

Het is niet de bedoeling hier de volledige aanklacht te herschrijven, maar het moet duidelijk zijn dat het bestuur van de NBB maar één doel heeft met het weigeren van elke transparantie en met haar bedrieglijke en misleidende communicatie:
het in twijfel trekken dat de werkelijke en volkomen eigendomsrechten over de activa van de centrale bank uitsluitend bij de NBB zelf liggen (zoals dat het geval is voor elke andere Nationale Centrale Bank van het ESCB), en voor steeds meer partijen de zelf gecreëerde leugen aanvaardbaar maken dat de werkelijke (uiteindelijke) eigendomsrechten over het eigen vermogen van de NBB niet bij de eigenaars van de naamloze vennootschap zouden liggen, doch uitsluitend bij de Belgische Staat.
En u weet het ondertussen wel:

Niet de Belgische Staat als aandeelhouder, wel de Soevereine Belgische Staat !

Voor de meerderheidsaandeelhouder is de strijd vrij simpel: men misbruikt de wetgevende macht waar nodig, men benoemt het volledige bestuur van de vennootschap, men ontneemt de minderheidsaandeelhouders elk evident recht en macht. En wanneer de weg van het gerecht word ingeslagen om zijn recht alsnog te laten gelden gebruikt men het geld van de vennootschap (en dus uiteindelijk van haar aandeelhouders zelf) om de allerduurste advocaten in te schakelen en procedures jarenlang te rekken. De minderheidsaandeelhouders worden met hun eigen vermogen verder in de hoek gedreven. Over de kwaliteit en onafhankelijkheid van de rechters wil ik nu nog geen mening ventileren.

Als minderheidsaandeelhouder van de NBB beschik ik niet over dergelijk onuitputtelijke bronnen om mijn recht te halen. Na een jarenlange strijd om het meest evidente recht te laten gelden, namelijk het recht op een waarheidsgetrouw beeld over het vermogen van de vennootschap en hoe de uiteindelijke eigendomsrechten over het eigen vermogen liggen, werd uiteindelijk een arrest in beroep verkregen. Gezien de feiten moet er worden beslist over het verder zetten van de strijd via cassatie. De beslissing om deze procedures te voeren zal de tegenpartij opnieuw voor minder financiële problemen plaatsen dan dat dit voor mezelf wel het geval zal zijn. Niet vergeten: er lopen ook nog twee andere werkelijk belangrijke procedures.

We moeten erkennen dat deze strijd heel moeilijk alleen kan worden verder gezet. Vele overtuigde aandeelhouders dringen echter aan om dit toch te willen doen, en enkele daarvan hebben zelf initiatieven genomen om via een Vzw mijn ingezette acties te kunnen ondersteunen. Financieel, en op verschillende andere manieren.

Het had logisch geweest dat ik zelf een rol zou hebben opgenomen in het bestuur van de Vzw RES~PE©T, doch mijn professioneel statuut als zelfstandig bankagent staat dit momenteel nog in de weg. Ik begrijp echter ten volle de standpunten van de bank dat, in een onvermijdelijk volgende fase, er verwarring zou kunnen ontstaan bij mijn beleggende klanten. Voor u als kandidaat toetredend lid zal het echter duidelijk zijn dat de samenwerking en verstandhouding met het bestuur desondanks optimaal is om de ook door u gestelde doelen te bereiken.

Ik zelf zal een toegetreden PLUS-lid zijn van de Vzw RES~PE©T en zal, hopelijk ook met uw steun, deze strijd met veel overtuiging verder voeren. En, wanneer de waarheid het inderdaad altijd haalt van de leugen, die strijd ook winnen!