Is er een nieuw Arco-drama in de maak? Met de Belgische Staat en de NBB in de rol van Beweging.net ?
Sander Loones liet in de Commissie Financiën een heel duidelijke verwittiging achter, en liet in een opiniestuk in De Tijd (van 4 oktober 2022) o.a. de voorgaande vraag noteren.

Sander Loones (N-VA)
Onder de vorige Vivaldi-regering zonder twijfel één van de meest deskundige “vertegenwoordigers van het volk” in ons parlement. Lid van de partij N-VA, in die regering toen nog in de oppositie, maar nu de grootste partij welke naast de eerste minister ook de voorzitter van het parlement, de Minister van Financiën en de voorzitter van de Commissie Financiën levert …
Alle cruciale posten voor de oplossing voor dit financieel schandaaldossier zijn bezet, de regering en het parlement kunnen terecht bij een deskundig .. burgemeester van Koksijde.
Doet dit de lezer niet denken aan het Dexia-scenario, waar er ook een termijnmismatch was? (..)
Wanneer een gereputeerd professor economie het in twee opiniestukken heeft over “de onmogelijke redding van de NBB”, over “de standpunten van de centrale bank die door zijn studenten economie niet kunnen worden begrepen” en “onze centrale bank NBB een zombiebedrijf kan worden genoemd” (..)

Rudy AERNOUDT (MR)
Eresecretaris-generaal van het departement Economie, Wetenschap en Innovatie Vlaanderen en professor economie aan onder meer Ugent.
In maart 2025 is professor Aernoudt de kabinetchef geworden van Georges-Louis Bouchez, voorzitter van de grootste partij langs Waalse zijde in de Arizona-regering.
Aan de twee zijden van de taalgrens kunnen de twee grootste partijen beroep doen op heel deskundige en verantwoordelijke autoriteiten, die herhaaldelijk hebben gewezen op wantoestanden die onvermijdelijk grondig fout gaan aflopen (..)
Enkele standpunten, uitspraken en belangrijke vragen geciteerd (..)
Sander Loones:
- Kunnen we erop vertrouwen dat de NBB voldoende sterk is om de storm te trotseren? Neen!
- Is er een nieuw Arco-drama in de maak? Met de Belgische Staat en de NBB in de rol van Beweging.net? (..) Hebben de private aandeelhouders voldoende informatie om dat risico correct in te schatten? (..)
- In de Commissie Financiën: ” We beweren dat de goud- en deviezenactiva van de Belgische Staat zijn. Is dit wel degelijk het geval? “
- Wie dreigt de factuur te betalen? De belastingbetaler.
- Dat weerhield de Belgische Staat niet om 7 miljard euro winsten af te romen, geld dat niet kon worden gebruikt om de NBB-reserves te spekken. (..) Maar als de overheid de eerste winnaar van de monopoliewinsten was, zal ze dan straks even consequent het grootste aandeel van de monopolieverliezen op zich nemen? Niet onbelangrijk wanneer ooit de vraag naar een herkapitalisatie van de Bank op tafel komt.
- Hoe kan de NBB-reserve worden versterkt en de budgettaire rooftocht van de Staat worden afgeremd?
- Moet de NBB op de beurs genoteerd blijven? Moet de toezichtrol van de FSMA niet worden versterkt?
- Waarom komt de NBB-gouverneur geen toelichting geven in het Parlement?
Rudy Aernoudt:
- De Nationale Bank van België, die zelf toeziet of banken voldoende eigen vermogen hebben, stevent zelf af op een negatief eigen vermogen. Waarschijnlijk draait de belastingbetaler daar voor op.
- De NBB boekt voor het tweede jaar op rij monsterverliezen. Zij berekende zelf de verliezen voor de komende jaren op 10,8 miljard euro, voor een bedrijf met een kapitaal van 10 miljoen euro. U leest het goed.
- De goudreserves staan dus op het actief van de balans, worden regelmatig geherwaardeerd op het passief, maar behoren niet tot het vermogen van het bedrijf? Ik heb dat aan mijn studenten proberen uitleggen, maar ben daar niet in geslaagd. De NBB verklaart op haar website: ” de goudreserves behoren toe aan de hele gemeenschap en niet alleen aan de aandeelhouders van de NBB. “
- Een tweede optie is goud verkopen. Die oplossing heeft de Italiaanse regering ooit geprobeerd, ze werd teruggefloten door de ECB. De voorzitter van de ECB vroeg de regering de onafhankelijkheid van de Banca d’Italia te respecteren en ze niet te zien als loutere depositohouder van de goudvoorraden. De verkoop werd daarop afgeblazen. Naar analogie ontkracht dat de stelling van de NBB dat het goud haar niet toebehoort.
- Een kapitaalinjectie van de overheid kan niet gebeuren zonder het akkoord van de 50% private aandeelhouders.
- Een vierde optie is de private aandeelhouders uitbetalen en de NBB van de beurs halen. Waarschijnlijk is dat de enige realistische optie, maar de vraag zal zijn tegen welke prijs. Daar komen opnieuw de goudreserves ter sprake.
- Het waarschijnlijke scenario is evenwel dat men niets doet zolang het orkest speelt, en de belastingbetaler uiteindelijk het gelag betaalt.
- De NBB kan worden omschreven als een zombiebedrijf, een bedrijf dat niet voldoende operationele winsten creëert om zijn financiële lasten te betalen. Een zombiebedrijf heeft twee opties: ofwel herstructureert het, ofwel legt het de boeken neer.

De private aandeelhouders van de Nationale Bank van België hebben inderdaad de jaarlijkse toename van de balans van de vennootschap (tot 359 MILJARD euro per balansdatum 31/12/2021) met bijzondere aandacht gevolgd. Na afsluiting van het boekjaar 2024 financiert de vennootschap zich nog steeds met niet minder dan 238 miljard euro werkmiddelen op korte termijn. Verplichtingen t.o.v. commerciële banken met een rentevergoeding op korte termijn, dagelijks opvraagbare financieringsmiddelen … De professor Aernoudt bevestigt de angst van de minderheidsaandeelhouders wanneer hij het heeft het over “een zombiebank” (en het vertrouwen dat zij – nu nog – enigszins geniet) …
En het zou eveneens ook voor iedereen duidelijk moeten zijn dat de volkomen eigendomsrechten over de goud- en deviezenactiva uitsluitend bij de vennootschap NBB liggen. Dat ook deze activa werden verworven met het vermogen welke toebehoort aan alle aandeelhouders (waaronder voor 50% de Belgische Staat). De markt krijgt echter totaal andere informatie en signalen vanwege de meerderheidsaandeelhouder en het bestuur.
Het is aan het Parlement om een ARCO-bis en een DEXIA-bis (met dagelijks verder oplopende miljardenclaims) te vermijden ..!
- Voor de toetreding tot het Eurosysteem werden belangrijke hoeveelheden van de goudactiva verkocht, en werden de vennootschap en haar aandeelhouders via “leges speciales” voor meer dan 8,5 MILJARD euro gerealiseerde meerwaarden onteigend,
- Alle financiële risico’s en resultaten zijn toe te rekenen tot het eigen vermogen van de vennootschap, met uitzondering van een deel van ‘de seigneuriage’. Uitsluitend deze vergoeding voor de financieringsvoordelen verbonden aan het verkregen emissiemonopolie (de beschikking over gratis en renterisico-loze bankbiljetten in euro), fundamenteel verschillend van de vergoeding voor het kapitaal, zou binnen een door het Grondwettelijk Hof erkende en bevestigde “bijzondere relatie NBB – de Belgische Soevereine Staat” worden gedeeld tussen de vennootschap en de gemeenschap.
Het is gebleken dat het bestuur, zoals steeds zonder enige transparantie, zonder enige (voorafgaande) communicatie noch verantwoording, “een eigen invulling heeft gegeven aan het economische begrip de seigneuriage”, waarbij er niet minder dan 4,7 MILJARD euro onrechtmatig aan het vermogen van de vennootschap (en haar private aandeelhouders) werd onttrokken. - Beide feiten, samen met de gederfde beleggingsopbrengsten en diverse andere onteigeningen, hebben de vennootschap aanzienlijk verzwakt, en nu ook in een dramatische financiële situatie gebracht. In dit verband heeft men het tegenwoordig over “koekoekskapitalisme” (..)
- De Nationale Bank van België heeft de resultaten over het boekjaar 2024 gepubliceerd. Er werden de laatste drie boekjaren niet minder dan 7,63 MILJARD euro verliezen gerealiseerd, alle eerder opgebouwde financiële buffers werden weggeslagen, er dient nu reeds een resterend verlies van 553 miljoen euro naar volgende boekjaren te worden overgedragen, er worden (de volgende vijf boekjaren) voor nog zo’n 3 miljard euro bijkomende verliezen verwacht. Dat is echter wanneer “basisscenario’s” zich effectief voltrekken, er geen nieuwe financiële schokken volgen, (…)
- Het verantwoordelijke bestuur stelt de jaarverslagen op volgens “de continuïteitsveronderstelling”, en wijzigde het kapitaalbeleid (op 27 maart 2024). In tegenstelling tot (een zelfs niet beursgenoteerde) De Nederlandsche Bank wordt hierbij geen enkele transparantie noch enige verantwoording gegeven voor de gemaakte beleidskeuzes en beoordelingen. De private aandeelhouders moeten het doen met een simpele kleine voetnoot in het jaarverslag (..)
- Een beleid welke totaal onevenwichtig is voor de verschillende betrokken partijen (de vennootschap zelf, de meerderheidsaandeelhouder de Belgische Staat en de private minderheidsaandeelhouders), en uiterst kwalijke (bewust verborgen gehouden) gevolgen heeft.
Omdat de Belgische Staat een (onmiddellijke) herkapitalisatie absoluut onbesproken wil houden, worden de vennootschap, haar privé aandeelhouders en elke burger van dit land EEN VERMIJDBAAR VERLIES van minimaal 720 miljoen euro aangerekend.
Dezelfde weigering heeft nog meerdere andere kwalijke gevolgen en risico’s, maar maakt vooral ook dat de privé aandeelhouders nog vele jaren in hun risicovolle belegging gegijzeld blijven, zonder enige kans op rendement noch koersherstel. - Noch het Parlement, noch de externe revisor, noch de toezichthouder FSMA vervullen hun prioritaire en wettelijke opdrachten. De private aandeelhouders worden reeds vele jaren weggelachen op de algemene vergaderingen, en wandelen gestuurd met hun talloze vragen, kritiek en bezorgdheden. Een kritische en objectieve vierde macht is reeds jaren morsdood in ons land, omtrent de belangrijkste vennootschap van ons land blijkt dit nog meer het geval te zijn.
- Recent heeft de regering van Bart De Wever, ondanks de aanwezige deskundigheid (van Sander Loones) en onbestaande slaagkansen (het precedent van de Banca d’Italia, verzet vanwege de privé aandeelhouders, de feitelijke waarheid omtrent de werkelijke eigendomsrechten over deze goudactiva, ..), nogmaals geprobeerd om een deel van de goudactiva te laten verkopen. Na het eerdere financieren van een Zilverfonds zou er nu ook een Defensiefonds moeten worden gespijsd. De meerderheidsaandeelhouder levert hierdoor nogmaals het bewijs dat men niet bereid is te erkennen dat het vermogen, belegd in de goud- en deviezenactiva, uitsluitend aan de NBB toebehoort en dat, wanneer er beslist wordt tot een uitkering van dat vrijgekomen vermogen, dergelijke uitkeringen uitsluitend kunnen gebeuren aan alle aandeelhouders.
- Daarnaast is het vooral onverantwoordelijk en kan het niet worden begrepen dat de belangen van de vennootschap niet voorop worden gesteld op de eigen financiële problemen van de meerderheidsaandeelhouder. Op het moment van een reeds negatieve kapitaalpositie, die de volgende boekjaren verder zal worden uitgediept tot zo’n vier miljard euro, legt men het bestuur op om een belangrijk deel van het ultieme vertrouwensanker te verkopen, en dit eigen vermogen (uitsluitend aan zichzelf?) uit te keren? Op een moment dat de ECB en de belangrijkste NCB’s juist alle stakeholders geruststellen, door te wijzen op dit steeds belangrijker wordende vertrouwensanker?
- Een ander gevolg is dat de markt (vanwege de woordvoerder) nogmaals de absoluut foute informatie krijgt dat “de Belgische Staat de goudvoorraad zou bezitten, en dat alleen hij beslist over zowel aan- als verkoop”. Deze communicatie volgt op twee bestaande klachten omtrent flagrant marktmisbruik en naast zich gelegde wettelijke informatieverlichtingen. Klachten die begin 2024 werden ingediend bij de toezichthouder FSMA, maar welke tot op vandaag nog volledig zonder enig gevolg noch tussenkomst zijn gebleven !?!
De actuele situatie:




Een overzicht van slechts enkele feiten. De conclusie: dit gaat over zoveel meer dan “wat buiten de lijntjes kleuren” (..)

Het financieel schandaaldossier omtrent de NBB is reeds in het parlement geraakt, heeft een pro forma behandeling gekregen, werd (mogelijks als te delicaat ?) beoordeeld en deskundig afgevoerd.
Een echte verdere behandeling zou pas volgen wanneer de burgers 25.000 handtekeningen konden voorleggen. Als een eerste bewijs van een huizenhoog belangenconflict.
Het Parlement, met zijn nieuwe Voorzitter en in zijn nieuw verkozen samenstelling, werd recent gewezen op de opmerkelijke en onverantwoordelijke houding, op het niet vervullen van de prioritaire opdrachten. En werd (tevergeefs) om haar dringende tussenkomsten gevraagd (..)




De jaarlijkse algemene vergaderingen, dit jaar op 19 mei.
De algemene vergadering van 15 mei 2023 heeft moeten stemmen om Sander Loones, verkozen vertegenwoordiger van het volk, als een waarnemer te laten deelnemen aan de algemene vergadering. Volgens de vice-gouverneur was “deze situatie nog nooit eerder voorgekomen”.
De houding van het Parlement (minstens van de leden van de Commissie Financiën) is inderdaad heel opmerkelijk te noemen. Is de Belgische Staat (de gemeenschap van alle burgers) niet voor 50% aandeelhouder? Verloopt alles zoals men het zou mogen verwachten? Wanneer de vertegenwoordiger van de Belgische Staat (als aandeelhouder) nog nooit enige vraag heeft gesteld, nog nooit ook maar één puntje van kritiek heeft getoond t.o.v. het beleid van het verantwoordelijke bestuur, alle mandaten van verantwoordelijke Regenten gewoon worden verlengd, … : is de plaats van de leden van de Commissie Financiën op 19 mei 2025 niet het auditorium Warmoesberg 61 ?

De toezichthouder FSMA stelt in haar kleurrijke brochures haar “waarden” in de kijker.
Onafhankelijkheid, daadkracht, transparantie en verantwoording, ..
Op 21 februari 2024 en op 23 juli 2024 werden twee klachten ingediend, omtrent vooral flagrant marktmisbruik en het naast zich leggen van belangrijke wettelijke informatieverplichtingen.
Tot op vandaag heeft de FSMA nog geen enkele tussenkomst laten noteren ..
Hoe bestaat het dat een Minister van Financiën de vertegenwoordiger van de meerderheidsaandeel-houder van een genoteerde NBB kan zijn, en tegelijkertijd ook de rechtstreekse baas van een verondersteld onafhankelijk toezichthouder?
En een Parlement alles zo maar op zijn beloop laat, ook wanneer er duidelijke problemen zijn?

Recent werden in het Parlement initiatieven genomen om het toezicht te versterken, om het oprukkende “koekoekskapitalisme” een halt toe te roepen.
Malafide meerderheidsaandeelhouders die eerst de vennootschap financieel verzwakken, om daarna te herkapitaliseren en daarbij de kleine beleggers finaal uit het kapitaal te verdrijven. In de lange lijst van bedrijven en getroffen aandeelhouders ontbrak .. de Nationale Bank van België.
Wanneer er gevraagd werd om getuigenissen, werd de kandidatuur van NBB-aandeelhouders gewoon geweigerd.
Om een toezichthouder werkelijk onafhankelijk en met de noodzakelijke autoriteit te laten optreden is er een logische volgorde in de werkpunten, en gaat men niet voorbij aan de zo belangrijke voorbeeldfunctie.

Het orkest wil (noodgedwongen) blijven verder spelen, de private minderheidsaandeelhouders kunnen en willen deze dramatische vertoning echter niet langer aanschouwen …
De voorgaande opsomming geeft slechts een beperkt inzicht in wat er allemaal fout is kunnen gaan bij de beursgenoteerde Nationale Bank van België, en mag zeker niet worden beschouwd als een volledige inventaris. Er is ook nog het totaal ontbrekende, minimale respect voor elke regel van goed bestuur, om slechts één voorbeeld te geven.
Reeds vanaf 2010 proberen de minderheidsaandeelhouders van de Nationale Bank van België, op werkelijk elke mogelijke manier, om vooral hun onbetwistbare informatie- en vermogensrechten te laten respecteren. Internationale wetgevers en toezichthouders geven immers het allerhoogste belang aan deze rechten, kleine beleggers moeten absoluut worden beschermd en financiële markten moeten efficiënt zijn.
Wat een voorbeeld stelt onze Belgische Staat, als de meerderheidsaandeelhouder van onze beurgenoteerde centrale bank, zelf bovendien toezichthouder over onze Belgische banken en verzekeraars (en die o.a. ook beslist welke bestuurder “fit and proper” kan worden bevonden)?
Wanneer de Belgische Staat werkelijk het onderscheid niet wil maken tussen zijn eigen vermogen en dat van de centrale bank, en niet wil aanvaarden dat de andere aandeelhouders dezelfde rechten hebben dan hem zelf, dan moet hij net zoals in de ons omringende buurlanden inderdaad de enige aandeelhouder worden. En dan moet hij, naar het voorbeeld van die andere landen, eveneens belastinggelden aanwenden om de private minderheidsaandeelhouders tegen een faire en correcte waarde uit te kopen.
Wij kunnen hem niet opleggen om alle andere aandeelhouders uit te kopen (die dit misschien ook niet allemaal wensen), doch men mag het ook niet verwachten dat we eindeloos in deze totaal weerloze positie en zonder enige kans om onze evidente rechten te laten respecteren, gevangen blijven.
We richten ons tot de bevoegde Minister van Financiën en de Gouverneur van de Nationale Bank van België met een voorstel tot verkoop van onze aandelen, als een regeling van alle betwistingen …
Enig herstellend wetgevend werk en dwingende tussenkomsten vanwege een toezichthouder, zoals elke andere genoteerde vennootschap deze wel altijd moet verwachten, hadden ongetwijfeld geleid tot een realistische marktwaardering en tot een beleid vanwege het bestuur met respect voor de belangen en vermogensrechten van de private minderheidsaandeelhouders. Zonder dat er een factuur voor de belastingbetalers had moeten volgen …




De gevolgen van (vooral) in het verre verleden gemaakte zware fouten en beleidskeuzes blijven camoufleren met een bedrieglijke communicatie, heeft als belangrijke gevolg dagelijks bijkomende aandelentransacties tegen koersen die het resultaat zijn van die bedrieglijke en foute communicatie.
Onze centrale bank wordt op die manier nu gewaardeerd op zo’n kleine 150 miljoen euro?
Dan zijn “Arco ” en ” Dexia ” inderdaad verenigd in één dossier Nationale Bank van België!!












Sander Loones en professor Aernoudts waarschuwen voor een Dexia-bis en Arco-bis scenario voor de beursgenoteerde Nationale Bank van België. Beiden hebben overschot van gelijk.
Het bestuur van de vennootschap heeft onrechtmatig miljarden euro’s eigen vermogen afgeleid naar de bodemloze Schatkist van de meerderheidsaandeelhouder, fout beleid en gedrag wordt toegedekt door bedrieglijke financiële communicatie aan te vullen met het naast zich leggen van meerdere wettelijke informatie-verplichtingen, en het weigeren van elke minimale transparantie, verantwoording en effectieve controle.
De balans blijft heel sterk opgeblazen, de financiële risico’s (op zowel de eigen balans maar ook die van de Europese Centrale Bank) blijven onveranderd aanwezig, alle financiële buffers zijn weggeblazen en volgende verliezen zullen de reeds negatieve kapitaalpositie met meerdere miljarden verder uitdiepen (..) En wanneer men de communicatie van het bestuur zou moeten aanvaarden (dat 20 miljard euro vermogen belegd in de externe reserve-activa “niet eigen en ook niet vreemd zou zijn”), dan is ook het eigen vermogen negatief en dreigt een onmiddellijke herkapitalisatie (tegen ongekende modaliteiten) die wellicht niet kunnen worden aanvaard. De Nationale Bank is dan inderdaad een zombiebank?
We richten ons via de Minister van Financiën Jan Jambon (N-VA) tot de Arizona-regering van eerste Minister Bart De Wever (N-VA).
De private minderheidsaandeelhouders stellen een onderhandelde regeling voor, welke enerzijds voor de Belgische Staat meerdere belangrijke voordelen zal inhouden en anderzijds voor de privé aandeelhouders (anders dan via de beurs) een kans op een exit wordt geboden waarbij de faire en correcte waarde van hun investering kan worden gereliseerd.
Wat de Belgische Staat en de NBB blijven proberen wordt door professor Aernoudts als “een onmogelijke redding van de NBB” beoordeeld. Hoog tijd dat alle betrokken partijen een einde stellen aan wat tot een werkelijke catch 21-situatie is kunnen evolueren.
Gezien de aangeklaagde feiten en de ontstane situatie omtrent onze centrale bank zal men wellicht niet lichtzinnig voorbijgaan aan een nu nog mogelijke “overeenkomst tot slot van alle rekeningen” ?
In het verleden hebben de toenmalige gouverneurs van de NBB fout gehandeld, en werden de regeringen door de NBB fout geadviseerd. De privé aandeelhouders rekenen er op dat er bij deze gelegenheid niet uitsluitend op de adviezen van Gouverneur, Directie- en Regentenraden zal worden afgegaan. Men zich ook door onafhankelijke deskundigen zal laten adviseren. Het lijstje deskundigen kan alvast een goeie start krijgen met Sander Loones en professor Aernoudt, die wel enig zicht zullen hebben voor de beste aanvulling van dat lijstje?
Ongeacht of de Minister van Financiën het voorstel tot onderhandeling al dan niet naast zich zou leggen, is er altijd een heel belangrijke rol voor het Parlement weggelegd.
Het eindbedrag van de factuur voor de belastingbetaler zal immers moeilijk te bepalen zijn (maar zal zonder twijfel veelvouden hoger komen te liggen) wanneer de privé aandeelhouders ook deze keer, om hun recht te halen, opnieuw naar rechtbanken worden gedwongen. Wat zij, gezien deze dramatische situatie en zonder enige twijfel, niet zullen nalaten te doen!
Even belangrijk zal dan de enorme reputatieschade zijn, zowel voor ons land, voor “de politiek” als voor de NBB zelf (wat toch de belangrijkste vennootschap van ons land is).




De Nationale Bank van België is een volledig geïntegreerd onderdeel van het Eurosysteem, voert al haar opdrachten (in het algemeen belang) uit met het afgescheiden vermogen welke de aandeelhouders in een beursgenoteerde vennootschap hebben ingebracht. Zoals de dwingende bepalingen, vervat in de Richtsnoeren van de Europese Centrale Bank dit oplegt, moet de NBB de enige en volkomen eigenaar zijn van alle activa welke zij op haar balans tot uiting brengt. Activa welke, zonder enig onderscheid, onbetwistbaar ook werden verworven met het vermogen welke zij op het passief van diezelfde balans toont. Alle financiële risico’s worden met dat afgescheiden vermogen van de vennootschap gedragen, en wanneer deze risico’s zich manifesteren worden de geleden verliezen ook met dat vermogen gecompenseerd. In diezelfde Richtsnoeren wordt het verplicht gesteld dat ook alle meerwaarden, opbrengsten en winsten tot datzelfde vennootschapsvermogen moeten worden toegerekend.
De uiteindelijke rechten over dat afgescheiden vennootschapsvermogen liggen sedert oprichting uitsluitend bij de aandeelhouders. De Belgische Staat is slechts 98 jaar na oprichting “toegetreden” tot dat kapitaal, en levert steeds meer het bewijs dat hij als 50% meerderheidsaandeelhouder het essentiële onderscheid niet kan maken tussen wat enerzijds tot het vermogen van de rechtspersoon de Belgische Staat hoort, en anderzijds tot het vermogen van de rechtspersoon de Nationale Bank van België hoort.
Wanneer een meerderheidsaandeelhouder het misbruik van wetgevende macht niet schuwt, na verloop van tijd ervan overtuigd is geraakt dat voor miljarden euro’s activa niet de vennootschap maar hemzelf toebehoren, in tegenstelling tot wat de statuten bepalen het meent dat alle winsten van de vennootschap uitsluitend aan hem zouden toekomen (maar het tegelijkertijd logisch vindt dat de miljardenverliezen wel voor de vennootschap blijven), het beleid volledig zelf bepaalt doch elke transparantie, verantwoording noch enige effectieve controle toestaat, dan moet het duidelijk zijn dat “de animus societatis” diepgaand en blijvend aangetast is. En wanneer die meerderheidsaandeelhouder daarbij dan ook nog wordt geholpen door een parlement en toezichthouder FSMA met enorme belangenconflicten (waardoor prioritaire opdrachten niet worden vervuld), en een bevoegd Minister van Financiën alle cruciale bevoegdheden mag cumuleren (..)
Dan is het hoog tijd geworden dat er nieuwe en betere overeenkomsten worden afgesloten.