Aanzet voor de rechtszaak.


cropped-rechter.jpg   

Waarom werd mijn rechtszaak gestart ?

 

 

  • De eerdere standpunten vanwege de Nationale Bank van België nv, waarbij telkens gesteld werd dat de goudvoorraad (en de officiële externe reserves) haar niet toebehoorden, of “niet echt” toebehoorden:

    • “de goudvoorraad is niet echt de eigendom van de eenheden die ze beheren, ze zijn de eigendom van de Staat die ze vertegenwoordigen …”  (vonnis 30/09/2010)

    • de goudactiva van de NBB en de meerwaarden gerealiseerd op de goudverkopen, behoren niet tot haar maatschappelijk vermogen in de betekenis van het Artikel 4 van haar Statuten  (vonnis 30/09/2010);

    • de aandeelhouders van de NBB kunnen geen enkel (rechtstreeks of onrechtstreeks) recht laten gelden op de goudactiva (vonnis 30/09/2010);

    • de goudvoorraad maakt onderdeel uit van de officiële wisselreserves van de Belgische Staat (vonnis 01/06/2011);

    • het eigendomsrecht van de bank op deze activa kan slechts als van fiduciaire aard worden beschouwd (vonnis 01/06/2011);

    • de wetgever heeft een juridisch regime gecreëerd die de gerealiseerde meerwaarden op de goudvoorraad onttrekken aan de winsten die de NBB kan uitkeren aan haar aandeelhouders, en ze voorbehouden heeft voor uiteindelijke toekenning aan de Soevereine Staat (vonnis 01/06/2011); 

    • Deze vonnissen:    (Vonnis 1)     (Vonnis 2)

  • De telkens wijzigende communicatie, na elke behaalde “overwinning” (?) voor de Rechtbank. Deze laat geen ruimte tot interpretatie (omtrent de achterliggende bedoelingen): de goudvoorraad en haar (gerealiseerde) meerwaarden waren vroeger van De Bank, en zijn “geëvolueerd” naar een eigendom van de Belgische Staat ! 

       
    cropped-jaarverslagen.png

  • Het artikel 9bis zelf: “… worden de officiële externe reserves van de Belgische Staat … “

  • De flagrante tegenstelling tussen deze standpunten enerzijds, en de talrijke feitelijke bewijzen van een andere realiteit, uitgebreid en in detail beschreven in onze monetaire geschiedenis;

  • Een simpele vergelijking met de andere centrale banken, die aantonen dat NBB een eigen verhaal aan het schrijven is,

  • Bij realisatie van meerwaarden op de goudvoorraad dient de NBB het Artikel 30 van haar Organieke Wet toe te passen:

    • de meerwaarden worden in een onbeschikbare reserverekening geboekt, die echter niet onder het eigen vermogen van de vennootschap tot uiting wordt gebracht (doch wel onder “Overige passiva”),

    • de verdere opbrengsten van deze reserverekening worden rechtstreeks aan de Belgische Staat toegekend. 

SAMENGEVAT:

Deze verschillende standpunten en feiten scheppen totale verwarring omtrent de normale eigendomsrechten over de goudvoorraad.
Men stelt hier zelfs dat deze eigendomsrechten bij de Belgische Staat liggen
!

Samen met de manier waarop de NBB meent de bepalingen van het Artikel 30 van de Organieke Wet te moeten toepassen (onveranderd aan deze van het eerdere Artikel 20bis), kunnen we niet anders dan deze “Onbeschikbare reserverekening” als een (uitgestelde) schuld aan de Belgische Staat beschouwen.
En dat deze dus onderdeel uitmaakt van “het vreemd vermogen” van de Nationale Bank van België nv.

Vanuit deze situatie vertrekkend (doch, uitsluitend in de veronderstelling dat de door NBB ingenomen standpunten inderdaad correct zouden zijn) is de balans van de NBB absoluut misleidend en fout !

En is deze al helemaal niet conform de boekhoudprincipes vervat in de Richtsnoeren van de ECB, noch met de richtlijnen van het IMF.

cms_visual_128888.jpg_1406298248000_455x640

Mijn vragen in deze rechtszaak beogen hetzelfde doel als wat het IMF voorschrijft omtrent de eigendom van de officiële externe reserves van een land:

  BRENG TOTALE TRANSPARANTIE !!!       

BRENG GEWOON TOT UITING WAT IS !!!

Als aandeelhouders van de vennootschap Nationale Bank van België moeten we een totaal transparant beeld krijgen omtrent het eigen vermogen van de vennootschap, zodanig dat we onze eigendomsrechten en het gelopen risico correct kunnen inschatten.

Het belang van transparantie ook:  volgens de Vlaamse Federatie Beleggers en De Nederlandsche Bank


 

De talrijke voorbeelden van grootschalig en langdurig marktmisbruik maken mijn klacht van koersmanipulatie inmiddels minder geloofwaardig? Ik dacht het niet.
Ook in andere domeinen worden we (sedert de bankencrisis) voortdurend geconfronteerd met nieuwe zwaarwichtige feiten. Welke voorheen ook als totaal uitgesloten werden beschouwd.
Het gaat hem daarbij veelal over heel grote bedrijven, de betrokken partijen zijn vaak banken die tot de allergrootste ter wereld dienen gerekend, met betrokkenheid ook van de allergrootste accountants.

Achtergronden-van-het-boek-Boekhoudfraude1

Deze zaken worden steeds beter onderzocht, krijgen steeds meer gepaste aandacht. Men schrijft er boeken over, met titels als “schokkende (boekhoud)fraudezaken”.

Wat is er schokkender dan te moeten vaststellen wat een hoofdaandeelhouder als de Belgische Staat, met medewerking van een toezichthouder, centrale bank bovendien, allemaal uitricht ten nadele van de (particuliere) aandeelhouders van de Nationale Bank van België? Wanneer en wie gaat dit boek schrijven?

Googel eens: “Ernst & Young accused of”. Waarschijnlijk tot uw grote verbazing zal blijken dat ook deze gereputeerde wereldspeler een belangrijke rol heeft gespeeld bij het ontstaan van de bankencrisis! Door Lehman Brothers actief te hebben bijgestaan bij het boekhoudkundig verbergen van hun enorme financiële problemen!
Zij werden hierbij veroordeeld voor een “massive accounting fraud”.

Ik mag oprecht hopen dat zij daar (tijdig) hun les hebben geleerd, en hun taak als onafhankelijk extern bedrijfsrevisor bij de Nationale Bank van België ernstig nemen.
Als de NBB de belangrijke gevolgen van de bepalingen van een Organieke Wet niet correct op haar balans tot uiting brengt (en hierbij enorme bedragen onterecht aan het eigen vermogen onttrekt), is het de absolute taak van de revisor hier opmerkingen over te maken !!
En in hun verslag minstens hun visie en motivering te geven als zij de werkwijze goedkeuren, en anders op duidelijke wijze afstand nemen.
In het belang van elke belegger en aandeelhouder, en …. van hen zelf!

Ernst & Young is eveneens de “onafhankelijke auditor” van de Europese Centrale Bank.
Zij zijn hierdoor prima geplaatst om op te merken dat de NBB haar eigen vermogen anders benadert dan zij dat zou moeten doen, vooral op het moment dat zij haar ECB_Frankfurtherwaarderingsmeerwaarden op haar goudvoorraad realiseert (en deze in een onbeschikbare reserverekening boekt, echter als onderdeel van haar schulden).

Hoe kan zij de NBB hierin steunen? Op basis van de bepalingen van het Artikel 30? Van het Richtsnoer? Andere?


 

WE BESPREKEN GEEN VONNISSEN    (maar graag toch deze “duiding”:)

Een rechter motiveert in zijn vonnis dat de goudvoorraad de NBB niet toebehoort en de aandeelhouders geen rechten kunnen laten gelden.
Hij verwijst hiertoe naar een passage uit het handboek ESR 1995 , en citeert deze letterlijk.

Opmerkelijk toch:cropped-vonnis-2.jpg

  • dit handboek is bestemd als een referentiehandboek voor statistische doeleinden,
  • in het hoofdstukje met de door de rechter overgenomen passage, wordt vermeld dat:
    • “een uniforme statistische behandeling in de lidstaten wordt belangrijker geacht dan de juridische status van de centrale bank. Ook al is ….”.

     

En dus ook mijn (logische?) twijfels dan toch:

  • Waarom hebben de rechters niet de definities (omtrent externe reserves) van het IMF of de BIB weerhouden bij het vellen van het vonnis?
    (definities die het eigendomsrecht expliciet aan de centrale bank toewijzen);
  • Of de bepalingen terzake hernomen in het Richtsnoer van de ECB?
  • Is een dergelijk handboek (met een dergelijke doelstelling) echt te verkiezen boven de normen van deze instellingen? Om juridische uitspraken op te baseren?
  • Vooral als in het handboek expliciet wordt vermeld dat men de statistische behandeling belangrijker acht dan de juridische realiteit!
    En om die redenen regelmatig van die realiteit afwijkt!

    • De afstand tussen deze belangrijke aanduiding en de door de rechter weerhouden passage beloopt vijf regels.
      En de volledige tekst staat op dezelfde pagina.

HenZenZwijgen

 

%d bloggers liken dit: