AANSPRAKELIJKHEID

ELKE DAG ZIJN ER AANDEELHOUDERS DIE HUN AANDELEN NATIONALE BANK VAN BELGIË VERKOPEN.
ELKE DAG ZIJN ER KLEINE BELEGGERS DIE AANDELEN KOPEN, AFGAAND OP DE FINANCIËLE RAPPORTERING EN COMMUNICATIE UIT HET JAARVERSLAG.

ZIJ VERHANDELEN OP BASIS VAN TOTAAL FOUTE INFORMATIE OMTRENT HET EIGEN VERMOGEN VAN DE VENNOOTSCHAP !!!

OP EEN MARKT WAAR DE PRIJSVORMING NIET OP EEN NORMALE EN EERLIJKE MANIER VERLOOPT !!

ELKE DAG DAT DE VERANTWOORDELIJKE BESTUURDERS NALATEN TE VERHELPEN AAN DEZE SITUATIE LOOPT DE SCHADE VERDER OP:

  • voor al die aandeelhouders welke hun aandelen behouden,
  • zeker voor hen die hun aandelen tegen deze belachelijk lage koersen hebben moeten verkopen,
  • zij die kopen op basis van de algemeen geldende boekings- en waarderingsregels, en op die manier denken een goede en veilige belegging te hebben gedaan. Doch volgens het Bestuur van de bank geen enkel recht te hebben op het belangrijkste deel van dat eigen vermogen
    • en daardoor eigenlijk bedrogen werden,
    • dan ook veel grotere risico’s lopen als die welke ze met correcte info bereid waren te willen nemen (want de buffer van het eigen vermogen zou dan kleiner zijn dan ingeschat).

DE BESTUURDERS VAN DE NATIONALE BANK VAN BELGIË ONTVANGEN EEN RIANTE VERGOEDING VOOR “HUN DIENSTEN”. ZIJ VERDIENEN RUIM MEER DAN DE CENTRALE BANKIERS VAN DE GROOTSTE LANDEN TE WERELD.

DE BELGISCHE STAAT, ALS MEERDERHEIDSAANDEELHOUDER, MAAKT HIER GEEN ENKEL BEZWAAR.
WAAROM ZOU ZIJ: DE BELGISCHE STAAT KAN DAN OOK NIET ANDERS DAN TEVREDEN ZIJN MET DE LAKSE HOUDING VAN DIRECTIE EN REGENTENRAAD. ZIJ HEBBEN ER IMMERS VOOR GEZORGD DAT MILJARDEN EURO’S ONRECHTMATIG IN DE SCHATKIST WERDEN GESTORT, ABSOLUUT TEN NADELE VAN DE ANDERE AANDEELHOUDERS.

ZOU DE WETGEVER OOK DE NODIGE MAATREGELEN HEBBEN GENOMEN OM DEZE BESTUURDERS UIT DE WIND TE ZETTEN OP HET ONVERMIJDELIJKE MOMENT
DAT HUN (PERSOONLIJKE) AANSPRAKELIJKHEID ZAL WORDEN INGEROEPEN ?!!!?

WIE GAAT DEZE DAGELIJKS VERDER OPLOPENDE MONSTERFACTUUR BETALEN ???

 

Het persbericht van de Nationale Bank van België nv, van 16 maart 2007:
” … Aldus boeken bijvoorbeeld de Banque de France, de Deutsche Bundesbank en de Nederlandsche Bank, die eveneens van hun Staat onderscheiden juridische entiteiten zijn, de externe reserves die zij aanhouden en beheren op dezelfde wijze als de Nationale Bank van België.”

Men kan dus niet stellen dat de Nationale Bank van België zich van dit belangrijke feit niet bewust is.
Het is les 1 voor elke startende ondernemer om, ten allen tijde, te beseffen dat het vermogen van een vennootschap een afgescheiden vermogen betreft. Dat men, bij tekorten in het eigen privé vermogen, de problemen niet zomaar kan oplossen door beslag te leggen op de activa uit het vermogen van de vennootschap. Zelfs niet als men opdat moment de enige aandeelhouder is van die vennootschap.

Het is zonder meer erg dat het Bestuur van een toezichthouder, in volle besef van het eerst aangehaalde element, totaal het respect verloren heeft voor deze scheiding van vermogens. En de hoofdaandeelhouder toelaat haar eigen structurele financiële problemen op te lossen door een onrechtmatig beslag te leggen op de activa behorend tot het vermogen van de vennootschap NBB nv !!

Het respecteren van het onderscheid van vermogens is absoluut, maar dat de Belgische Staat bovendien niet de enige aandeelhouder is kan niet anders dan een bijkomend bezwarend element worden beschouwd. Zelfs als die hoofdaandeelhouder over een wetgevende macht beschikt is het de verdomde plicht van het Bestuur van de vennootschap om zich tegen deze ingrepen te verzetten !!
Een verzet in het belang van de vennootschap zelf, en al zeker in het belang van de andere (particuliere) aandeelhouders !!

Als bestuurders hebben zij hier de nodige macht toe, en als centraal bankiers is deze macht zelfs absoluut te noemen. Een centrale bank die zich verzet tegen een onrechtmatig beslag van een Staat op haar eigen activa, weze het via wetgeving, kan zich op internationale verdragen beroepen en weet zich verzekerd van alle steun die zij zich maar kan wensen.

Een illustratie van het absolute respect voor het afgescheiden vermogen van een vennootschap.
Zoals de NBB er zelf op staat maken we hierbij een vergelijking met een centrale bank waarvan zij zelf vindt dat die vergelijking opgaat:


 

De Deutsche Bundesbank:

  • heeft enkel de Staat als aandeelhouder;
  • is eveneens toegetreden tot het ESCB, en is de belangrijkste aandeelhouder van de ECB;
  • en heeft dus eveneens de regels van het Richtsnoer onderschreven.

Hiernaast tonen we een deel van de pagina 80 uit het jaarverslag van de Deutsche Bundesbank, over het boekjaar 2014.    (pagina 80 volledig:    ).

De pagina geeft de eerste toelichting weer over de goudactiva van de BUBA.

 

De Duitse overheid heeft een programma lopen om gouden munten te slaan.
Het goud welke zij hiertoe nodig heeft:

  1. wordt aangekocht van de De Deutsche Bundesbank,
  2. haar centrale bank, waarvan zij de enige aandeelhouder is,
  3. het goud wordt haar verkocht tegen marktprijs,
  4. waarbij de Deutsche Bundesbank de gerealiseerde meerwaarde in haar winst- en verliesrekening boekt !! 

 

Wat valt hieruit te leren?

  1. De vermogensrechten van de vennootschap over haar goudvoorraad worden bij de Bundesbank absoluut gerespecteerd;
  2. De aandeelhouder, zelfs al is hij de enige, bekomt hier geen enkel voordeel: hij moet het goud betalen, zelfs tegen marktprijs;
  3. De gerealiseerde meerwaarde (85 miljoen euro) komt in de resultatenrekening terecht. Als het bestuur beslist deze winsten uit te keren komen deze bedragen de aandeelhouder(s) ten goede !!
  4. De Bundesbank heeft haar goudvoorraad op dezelfde manier opgebouwd als de andere centrale banken als daar zijn de NBB en de DNB. En zij gebruikt deze voorraad voor dezelfde doeleinden als de NBB;
  5. Als zij een deel van dit “doelvermogen” verkoopt is dit geen enkele reden om die bedragen niet aan haar aandeelhouder(s), de eigenaars van de vennootschap, uit te keren;
  6. het feit dat de Federale Staat het goud moet aankopen maakt heel duidelijk welke rechten een “Soevereine Staat” kan laten gelden: ABSOLUUT GEEN ENKEL !!!

Dit respect voor het vermogen is er vroeger bij de Nationale Bank van België nv ook wel geweest. Volgend voorbeeld toont dit aan:

De Nationale Bank van België:

  • de Belgische Staat bezit slechts 50% van de aandelen, de andere helft is in het bezit van particuliere en andere privé-aandeelhouders;
  • is eveneens toegetreden tot het ESCB, en is aandeelhouder van de ECB,
  • en heeft dus eveneens de regels van het Richtsnoer onderschreven.

Hiernaast tonen we een deel van de pagina 18 uit het jaarverslag van de NBB, over het boekjaar 1926  (    )

De Belgische Staat zou de bankbiljetten (van 5 en 20 BEF) vervangen door munten. Om deze te kunnen slaan werd het nodige metaal aangekocht uit de voorraad van de Nationale Bank van België.

Deze voorraad metaal werd toen aangekocht tegen de marktprijs.

 

 

De Belgische Staat geeft nu ook nog regelmatig herdenkingsmunten uit.
Zij bekomt het nodige goud hiertoe van de Nationale Bank van België: GRATIS !!!

Juist, via wetgevende macht vermeldt het Artikel 55 (van de Statuten) dat de Belgische Staat de meerwaarde krijgt toegekend welke de NBB realiseert op het goud, overgedragen voor de aanmaak van herdenkingsmunten !!

Wat valt hieruit te leren?

  1. Als het zo is dat de Belgische Staat in 1926 de metalen van de NBB moest aankopen, en hiervoor zelfs de marktprijs moest betalen, zal het niet zo zijn dat zij toen eigenaar was van die metalen (en dat zij die later ook niet, als eigenaar, aan de NBB als ” een doelvermogen ” kan hebben overgedragen);
  2. Een vennootschap welke een belangrijk deel van haar activa zomaar weg schenkt, gratis en voor niks, zonder enige compensatie ! Waar elders dan bij de centrale bank van België vindt men dat nog?;
  3. Bij een vennootschap met particuliere aandeelhouders, welke over geen enkele mogelijkheid beschikken om zich tegen deze ongepaste vrijgevendheid te verzetten, zou het voor het Bestuur passen zich tegen dergelijke wetgeving te verzetten;
  4. In het belang van de vennootschap, in het belang van haar aandeelhouders !! 

 

Bij elke vergelijkbare centrale bank (Deutsche Bundesbank, De Nederlandsche Bank), waar het aandeelhouderschap beperkt is tot de respectievelijke Staat, en bij de Europese Centrale Bank waar de verschillende nationale centrale banken (NCB’s) zelf de aandeelhouders zijn, worden alle vermogensrechten van de vennootschap correct gerespecteerd en verloopt elke activiteit (met wijziging in de samenstelling of de omvang van het vermogen) in totale transparantie.

Net bij die ene centrale bank waar men met een meer uitgebreid en gemengd aandeelhouderschap moet rekening houden, waar transparantie en respect voor dat vennootschapsvermogen (en de daaraan verbonden rechten) absoluut van primordiaal belang zijn:

  • wil men ons doen geloven dat een centrale bank “geen gewone naamloze vennootschap” is, dat die vermogensrechten daar op een andere manier moeten worden bekeken. QUOD NON !!
  • is, door de continue tussenkomst van de Wetgever, elke transparantie totaal verdwenen,
  • wil men ons, ondanks de duidelijkheid:
    • van het Artikel 4 van de Statuten van de vennootschap,
    • van de beschrijving van onze nationale monetaire geschiedenis (die werkelijk honderden bewijzen van de reële situatie vastlegt),
    • welke een simpele vergelijking met andere centrale banken biedt,
  • doen geloven dat aandeelhouders slechts recht hebben op dat deel van het vermogen en de jaarlijkse winsten welke het Bestuur (de Regentenraad) bereid is hen toe te kennen.
  • Binnen regels die een Wetgever lukraak heeft vastgelegd, voor de rest volgens totale willekeur !! 

 

HET SCHADERAPPORT VOOR DE PARTICULIERE AANDEELHOUDERS VAN DE NATIONALE BANK VAN BELGIË nv

  • ” de aandeelhouders hebben geen rechten op de meerwaarden van de goudvoorraad ” (enkel op de minwaarden):

    • de meerwaarden op de onbeschikbare reserverekening werden aan de Belgische Staat overgedragen,
    • de opbrengsten van de activa die de tegenwaarde uitmaken van deze reserverekening worden rechtstreeks aan de Belgische Staat toegekend,
    • de Belgische Staat ontvangt de meerwaarden op het deel van de goudvoorraad welke haar wordt overgemaakt in het kader van de uitgifte van herdenkingsmunten,
  • ” de Belgische Staat moet haar vergoeding krijgen voor het verstrekte emissierecht “:
    • via de Wet van 2009 werden de regels van de winstverdeling van de NBB herzien,
    • die “vergoeding” is niet langer een te berekenen kostenelement voor de vennootschap (waarbij de regels op transparante wijze werden gepubliceerd) doch wel een totaal willekeurig bepaald gedeelte van de vennootschapswinst na belastingen,
    • de Regentenraad doet dus jaarlijks een bepaald deel van het eigen vermogen zo maar cadeau aan de Belgische Staat,
  • de NBB voert steeds meer “opdrachten van openbaar belang” uit, taken die eigenlijk door de overheid zelf zouden moeten uitgevoerd (en gefinancierd) worden,
    • deze opdrachten worden in de gebouwen van de NBB uitgevoerd, welke behoren aan het vermogen van de aandeelhouders doch geen enkele vergoeding noch opbrengst genereren (vb huurgelden vanwege de Staat),
    • heel wat personeel is uitsluitend actief in deze activiteiten, de kosten worden hoofdzakelijk door de aandeelhouders gedragen.
Het gaat hier om miljarden euro’s. En die teller loopt dagelijks verder!
Wanneer gaat men die teller eindelijk stoppen??  Wie neemt eindelijk zijn verantwoordelijkheid ??

 

%d bloggers liken dit: